Według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyróżniamy:

1. Prawa autorskie osobiste – jest to zespół uprawnień przysługujących autorowi dzieła, które określają niezbywalną więź autora z jego dziełem i której prawo nadało następujące cechy: oznaczanie utworu swoim imieniem i nazwiskiem bądź pseudonimem, autorstwo utworu, nienaruszalność formy i treści dzieła, nadzór nad korzystaniem z utworu, decyzja o jego pierwszej publikacji.
2. Prawa autorskie majątkowe – jest to zespół uprawnień, jaki przysługują autorowi dzieła z tytułu stworzenia utworu. Prawa te są zbywalne i podlegają dziedziczeniu. Na treść autorskich praw majątkowych składa się wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz prawo do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. W ramach prawa dysponowania utworem autor może swoje dzieło udostępniać innym, przenieść swoje uprawnienia na inne podmioty itd.

Czym jest utwór? Jest to przejaw działalności intelektualnej (jest wytworem intelektu twórcy) i twórczej o indywidualnym charakterze (dzieło jest nowe, niepowtarzalne), utrwalony w obojętnej formie. Utwór staje się przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, nawet jeśli jest jeszcze nieukończony. Prawa te przysługują najczęściej – bo istnieją wyjątki – twórcy dzieła. Utwory, które są przedmiotem prawa autorskiego to przede wszystkim utwory: literackie, plastyczne, fotograficzne, graficzne, naukowe, audiowizualne, publicystyczne, sceniczne, choreograficzne, sceniczno-muzyczne, pantomimiczne, lutnicze, architektoniczne, urbanistyczne, wzornictwo przemysłowe, programy komputerowe. Ponadto ze względu na zależność od siebie wyróżniamy następujące formy utworów:

• pierwotne – oryginalne, stworzone przez jednego autora lub grupę twórców,
• utwory inspirowane – ustaliło się, że są to utwory, które powstały w efekcie spotkania się z utworem pierwotnym: zawierają pewne jego cechy, są w pewien sposób podobne, ale jednocześnie różnią się na tyle, iż nie ma żadnych wątpliwości, że są to dzieła indywidualne, odrębne, nie będące plagiatem.
• dzieła wtórne, opracowania – są to różnorakie modyfikacje dzieła pierwotnego, czyli między innymi tłumaczenia, kolaże, przeróbki itp. Publikacja opracowań wymaga zgody autora dzieła pierwotnego – bez jego zgody wydanie opracowania narusza prawa autorskie majątkowe i osobiste. Ponadto za rozpowszechnianie opracowań autorowi dzieła pierwotnego należy się wynagrodzenie.

            UMOWA O PRZENIESIENIE PRAW AUTORSKICH

Jeżeli chcemy przenieść prawa autorskie, musimy podpisać umowę o ich przeniesienie. Umowa o przeniesienie praw autorskich dotyczy tylko i wyłącznie praw autorskich majątkowych, bowiem tylko one są zbywalne. Umowa ta musi być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności i nie ma określonego wzorca, jednak istotne są pewne informacje:

• dane identyfikujące obie strony umowy ( Imię i Nazwisko, PESEL lub też KRS, nazwa, reprezentant – w zależności od tego, czy mamy do czynienia z osobą fizyczną czy też prawną),
• bardzo dokładny opis przedmiotu umowy w celu uniknięcia nieporozumień,
• czas trwania umowy – określony bądź nieokreślony (w przypadku umowy podpisanej na czas nieokreślony wygasa ona po rozwiązaniu tej umowy lub po śmierci osoby fizycznej),
• dokładny, szczegółowy opis pola eksploatacji, czyli opis tego na jakich płaszczyznach nabywający może korzystać z utworu – czy może dzieło publikować, rozpowszechniać, zwielokrotniać, wprowadzać do obrotu, czy ma prawo do dzierżawy, najmu itp. Pola eksploatacji muszą być określone w bardzo jednoznaczny sposób, by nie budziły wątpliwości,
• jeżeli w umowie nie określimy, że prawa autorskie zostały przeniesione nieodpłatnie, to twórcy dzieła przysługuje wynagrodzenie. Jeżeli umowa jasno nie określa wysokości wynagrodzenia autora, to ustala się je w zależności od korzyści jakie czerpie nabywca i od zakresu udzielanych uprawnień. Autorowi powinno przysługiwać oddzielne wynagrodzenie od każdego pola eksploatacji, chyba że umowa określa jedno wynagrodzenie od kilku pól eksploatacji,
• jeżeli w umowie nie zaznaczymy inaczej, to nabywca autorskich praw majątkowych ma możliwość przekazywania ich dalej,
• jeżeli nie zaznaczymy w umowie inaczej, to autorskie prawo zależne (dotyczące opracowań) będzie przysługiwać twórcy utworu,
• ważne jest, aby w umowie zostało zaznaczone, że jest to umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych, bo w innym wypadku zostanie ona obierana jako udzielenie licencji.

1. Po pierwsze i najważniejsze, każdy regulamin powinien zawierać definicje użytych w regulaminie pojęć. Wynika to z faktu, że język jakim posługują się informatycy tworzący dany serwis internetowy często jest niezrozumiały dla przeciętnego użytkownika. Brak definicji niektórych pojęć prowadzi do niezrozumienia lub błędnego zrozumienia regulaminu przez użytkownika, a co za tym idzie, do niestosowania się według zasad danego regulaminu. Należy też być konsekwentnym w chwili pisania definicji i w chwili przypisywania ich konkretnym pojęciom – oznacza to, że nie możemy stosować jednej definicji do kilku pojęć, lub też nie możemy nadawać jednemu pojęciu kilku znaczeń. Czego definicje powinniśmy zawrzeć w regulaminie? Co to jest np. konto, baza danych, partner, użytkownik, IP, rejestracja, blog, post itp.
2. Regulamin powinien zawierać tak zwane informacje ogólne, czyli mówiące o tym do czego służy regulamin, co określa, oraz że jego akceptacja jest obowiązkowa, jeśli użytkownik chce korzystać z usług danego serwisu.
3. Regulamin powinien dokładnie opisywać obowiązki użytkownika oraz obowiązki administratora. Należy jasno i wyraźnie zaznaczyć, czego użytkownik nie może robić na naszym serwisie internetowym, do czego się zobowiązuje i o czym musi pamiętać, np. zakaz rozpowszechniania treści pornograficznych, zakaz reklamowania innych serwisów internetowych, zakaz wulgarnego sposobu odnoszenia się do innych użytkowników itd. Co do administratora – regulamin przede wszystkim powinien opisywać zakres jego odpowiedzialności – za co odpowiada, a za co nie. Ważne jest, aby zaznaczyć, że administracja nie odpowiada np. za wadliwe działanie sprzętu użytkownika, za zachowanie użytkowników, za to czy obrażają czyjeś dobre imię, czy też nie uiszczają opłat innym użytkownikom itd. Dobrze jest zaznaczyć to dużymi literami.
4. Prawa autorskie – w tej części regulaminu powinno zostać zaznaczone do kogo należą materiały i treści wykorzystywane na portalu internetowym oraz że użytkownicy nie mają prawa ich zwielokrotniać, kopiować, sprzedawać, itd.
5. Informacje o serwisie internetowym, np. kto może z niego korzystać (tylko osoby pełnoletnie), jak korzystać z usług sklepu, informacje na temat składania zamówień, ich zatwierdzania, poprawek w nich itd.
6. Konto użytkownika. Regulamin powinien opisywać, jak można je założyć, za pośrednictwem jakiej podstrony i jakie dane należy w tym celu podać. Należy też zaznaczyć, co daje i co gwarantuje użytkownikowi założenie takiego konta, czy jest to usługa darmowa, czy też płatna. Ponadto, jeżeli rejestracja na serwisie internetowym i tym samym podanie adresu e-mail powoduje, że na pocztę elektroniczną użytkownika zaczną napływać informacje handlowe od Administratora czy też Partnerów – również musi to zostać zaznaczone w regulaminie.
7. Postanowienia końcowe regulaminu powinny zawierać przede wszystkim informacje o tym, że administrator ma prawo taki regulamin zmieniać i że będzie o takich zmianach powiadamiał (powinien to robić). Może tu się znajdować także informacja na temat tego, gdzie będą rozstrzygane ewentualne spory związane z danym sklepem internetowym.
8. Wygląd, struktura regulaminu. Jest to bardzo istotna sprawa, która może ułatwić bądź utrudnić użytkownikowi czytanie regulaminu. Jeżeli chcemy, aby użytkownicy łatwiej odnajdywali się w treści regulaminu, musimy unikać wrzucania wszystkich informacji do „jednego worka”. Regulamin powinien być podzielony na części, a dzielone one powinny być jasnymi i prostymi tytułami, które będą zrozumiałe dla użytkownika i podpowiadające mu, gdzie ma szukać interesujących go informacji. Ponadto, tekst powinien być także odpowiednio podzielony pod względem redakcyjnym – to znaczy, nie należy podawać użytkownikom ciągłego tekstu, pozbawionego punktów i paragrafów. Prawidłowe oznaczenia nie tylko ułatwią użytkownikom czytanie regulaminu, pomogą także administratorowi, gdy będzie musiał wskazać, który punkt regulaminu został złamany.

1. Oczywiście dane obu stron. Usługodawcy oraz Usługobiorcy. Usługobiorcą może być zarówno osoba fizyczna jak i prawna, bądź jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
2. Określenie okresu abonamentowego – najczęściej wynosi on jeden miesiąc i zostaje naliczany od momentu zainstalowania i uruchomienia urządzeń udostępniających łącze internetowe.
3. Opłata za okres abonamentowy -  Usługodawca musi w umowie określić kwotę jaką winien mu wypłacać Usługobiorca za każdy okres abonamentowy, czyli przeważnie za każdy miesiąc. Powinno być w umowie zaznaczone w jakim terminie należy dokonać zapłaty i co się dzieje, jeśli ten termin zostanie przekroczony. Ponadto, umowa powinna zaznaczać, czy Usługobiorcy przysługuje prawo do odliczeń w przypadku przerw w dostarczaniu usług internetowych, czy też przysługują mu z tego względu jakieś upusty.
4. W umowie powinno być zapisane na jaki czas została zawarta: określony bądź nieokreślony oraz także to, w jakich wypadkach można ją rozwiązać oraz jak tego dokonać i czy istnieje jakiś okres wypowiedzenia – jeśli tak, to ile on trwa. Przeważnie wynosi on 30 dni, z skutkiem na koniec miesiąca, a wypowiedzenie musi być w formie pisemnej, pod rygorem nieważności.
5. W umowie powinny być zawarte obowiązki obu stron.

• Do obowiązków Usługodawcy należy między innymi świadczenia usług z należytą starannością, na zasadach i warunkach określonych w umowie, a także niezwłoczne uruchomienie usług internetowych od razu po ich odpowiednim zainstalowaniu oraz uruchomieniu.
• Ponadto, Usługodawca musi określić za co bierze odpowiedzialność, a za co nie odpowiada, np. ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nieodpowiednie wykonanie obowiązków, które określone są w umowie, nie ponosi odpowiedzialności za szkody spowodowane przez wadliwie działające oprogramowanie, czy też za te spowodowane korzystaniem z usług przez Usługobiorcę, nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w przesyłaniu danych, czy też ich utracenie spowodowane niemożnością korzystania z usługi, nie ponosi odpowiedzialności za dane przesyłane przez Usługobiorcę itp.
• Usługodawca jest zobowiązany do nadzoru nad urządzeniami transmisyjnymi i do ich przeglądu w celu zapewnienia ciągłego świadczenia usług internetowych. Powinien jednak zastrzec sobie prawo do przerw spowodowanych konserwacją i modernizacją – musi określić długość tych przerw i częstotliwość ich ewentualnego występowania. Ponadto, powinien w umowie zaznaczyć, że będzie informował Usługobiorcę, jeśli taka przerwa będzie miała nastąpić.
• Usługodawca jest zobowiązany do bezpłatnej naprawy i wymiany urządzeń, chyba że zostały one uszkodzone przez Usługobiorcę lub ich wadliwość wynika z normalnego zużycia eksploatacyjnego.
• Usługobiorca ma prawo do korzystania z usług internetowych zgodnie z postanowieniami zawartymi w umowie, natomiast nie może udostępniać usług internetowych osobom trzecim bez pisemnej zgody Usługodawcy i w umowie powinno być zaznaczone, że taki występek niesie za sobą karę finansową.
• Umowa powinna określać czy Usługobiorca wyraża zgodę na instalację niezbędnych urządzeń, a tym samym na czynności takie jak np. przeprowadzenie kabla, wiercenie potrzebnych otworów czy umocowanie odpowiedniego wyposażenia. Idąc tym tropem, należy też zaznaczyć, że Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za szkody wyrządzone podczas instalacji, jeśli wynikają one z zaniedbania Usługobiorcy, czyli z nieprzygotowania pomieszczenia do czynności instalacyjnych.
• Instalacja urządzeń winna być wykonywana w obecności Usługobiorcy – to również powinno zostać zaznaczone w umowie. Ponadto, instalacja lub naprawa urządzeń może być prowadzona tylko przez Usługodawcę i nie ponosi on odpowiedzialności za szkody, które wyrządzi Usługobiorca, jeśli zdecyduje się sam modyfikować urządzenia odpowiadające za przekazywanie łącza internetowego.
• Usługodawca powinien w umowie zaznaczyć, że wysokość opłat abonamentowych może ulec zmianie i o takich zmianach powinien powiadamiać Usługobiorcę drogą listową, a jeśli Usługobiorca nie wyrazi sprzeciwu w formie pisemnej, to uznaje się to jako zgodę Usługobiorcy na podniesienie wysokości opłat.

            Licencja to dokument prawny bądź umowa, która określa warunki korzystania z pewnego dobra; utworu, programu, narzędzia. Aby korzystać z niektórych z tych dóbr czasami, a nawet często, wymagane jest posiadanie licencji. Wyróżniamy jej następujące typy:

1. Licencja pełna – w jej przypadku licencjobiorca posiada pełne prawa do korzystania z dobra, równe prawom uprawniającego do korzystania z tego dobra.
2. Licencja ograniczona – licencjobiorca posiada węższe prawa do korzystania z dobra niż w przypadku licencji pełnej.
3. Licencja mocna – jest to licencja posiadająca cechy licencji pełnej oraz wyłącznej, a także, w jej przypadku, licencjobiorca zobowiązuje się do nie korzystania z utworu oraz nie udzielania dalszych licencji.
4. Licencja wyłączna – licencja zezwalająca na korzystanie z dobra na określonym obszarze/terytorium.
5. Licencja niewyłączna – licencja ta nie ogranicza grona licencjobiorców i obszaru na którym działa zezwolenie.
6. Licencja słaba – działa na takiej samej zasadzie jak licencja mocna, z wyjątkiem tego, że w przypadku licencji słabej licencjobiorca ma prawo do korzystania z utworu.
7. Licencja dorozumiana – jest to licencja w przypadku której domniemywa się, że wykonawca prac badawczych przekazuje licencję wraz z przekazywaniem wyników tych prac.
8. Licencja przymusowa – jest to licencja na dany patent, której odpłatnie, na czas określony, niezależnie od zgody uprawnionego do patentu, może udzielić Urząd Patentowy, w określonych przez prawo przypadkach, takich jak zagrożenie bezpieczeństwa państwa czy nadużywanie patentu przez uprawnionego.
9. Licencja otwarta – jest to licencja udzielana danej osobie do korzystania z danego dobra oraz modyfikowania go.
10. Licencja wzajemna – jest to licencja pozwalająca uprawnionemu z patentu wcześniejszego żądać uprawnienia do korzystania z wynalazku będącego przedmiotem patentu zależnego.
11. Podlicencja – jest to licencja, której dalej udziela licencjobiorca.

Istnieje także umowa licencyjna, która upoważnia do korzystania z danego utworu w określony sposób (wyłączny lub niewyłączny). Co ważne, w przypadku podpisania umowy licencyjnej, autor nie wyzbywa się majątkowych praw autorskich – upoważnia jedynie do korzystania z utworu na określonym polu eksploatacji. Umowy licencyjne są kształtowe w różny sposób, jednak istotne jest, aby zawrzeć w nich miejsce i czas, jakich dotyczy zezwolenie na korzystanie z utworu. W przypadku umowy na licencję wyłączną, musi być ona zawierana w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Umowa na licencję niewyłączną może być natomiast zawierana w dowolnej formie, jednak forma ustna nie jest szczególnie polecana, bowiem później mogą się pojawić trudności w jej stosowaniu i pewności jakie ustalenia zostały podjęte.

Przedmiotem takich umów jest utwór – czyli każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Nie mogą nim być idee czy procedury itp.

Należy pamiętać, że licencjodawcą może być tylko podmiot, któremu przysługują majątkowe prawa autorskie, a jeżeli prawa te dotyczą kilku podmiotów, to podmioty występują jako jedna strona umowy. Licencjobiorcą może być natomiast każda osoba zdolna do zawierania umów według polskiego prawa.

Jeśli chodzi o terytorium, na którym ma obowiązywać licencja, to jeśli nie zawarto w umowie innych ustaleń, licencja działa na obszarze państwa, w którym licencjobiorca ma swoją siedzibę. Jeżeli natomiast strony chcą ustalić działanie licencji na rozszerzone terytorium, muszą zawrzeć to postanowienie w umowie.

Licencji można udzielać na czas oznaczony lub nieoznaczony. Licencja udzielona na czas oznaczony wygasa po upływie określonego czasu. W przypadku kiedy w umowie brakuje oznaczenia konkretnego czasu jej trwania, ale nie znajduje się w niej również określenie jakoby była umową na czas nieoznaczony, upoważnienie do korzystania z utworu wygasa po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie umowy. Należy też pamiętać, że umowy na czas oznaczony nie można zrywać bez ważnej przyczyny, a tylko w wyjątkowych przypadkach, które muszą zostać określone w podpisywanej umowie. Natomiast w przypadku licencji udzielono na czas nieoznaczony, licencjodawca może wypowiedzieć ją, spełniając terminy opisane w umowie, a jeśli takich w umowie nie uświadczymy, może ją wypowiedzieć na rok naprzód, na koniec roku kalendarzowego.

Autor: Martyna Goszczycka

Marka to inaczej znak firmowy, symbol, który określa producenta. Umieszczając go na produktach, producent zaświadcza o ich jakości. Ma ona także zapobiegać podszywaniu się i podrabianiu produktów.

Marka, symbol jakości, najbardziej ceniona jest wśród produktów spożywczych ( Nestle, Garden itd.), a także wśród odzieży (Nike, Adidas, Mustang itd.). Za popularne marki i takie, które dowiodły swojej faktycznie wysokiej jakości, konsumenci są skłonni płacić więcej niż za produkty o niepewnej, niesprawdzonej marce lub pozbawione jej (no-name). Marka odzieżowa oprócz gwarancji jakości, zyskała także inną cechę – jest symbolem statusu, może także świadczyć o przynależności do pewnych grup społecznych, wyznających różne ideologie. Tym samym markowa odzież jest często bardzo pożądana – głównie przez młodzież. Oczywiście marka występuje też wśród innych gałęzi gospodarki i handlu, chociażby wśród sprzętu AGD (Samsung, Toshiba, itd.), wśród wyposażenia wnętrz, wśród produktów papierniczych i wielu innych.

Logotyp to nieodłączny towarzysz marki. Jest on graficznym przedstawieniem nazwy firmy, marki, usługi, przedsięwzięcia i wielu innych rodzajów aktywności społecznej oraz gospodarczej, i służy do jej konkretnej identyfikacji, oznaczenia. Dzięki logotypowi możliwe jest odróżnienie produktów i usług danej firmy od konkurencji.

Logotyp często mylnie określany jest jako część logo, tym samym stawiając logo ponad logotypem. Logo jest jednak tylko skrótem od logotypu, używanym przeważnie wtedy, gdy logotyp składa się z symbolu i nazwy, lub z samego symbolu graficznego. W drugim przypadku logotyp może się składać także jedynie z nazwy – oznaczenia literowego.

Zadaniem logotypu jest przyciągnięcie uwagi na dany produkt, a potem wywołanie w konsumencie odpowiednich emocji i skojarzeń, które powinny w pewien sposób określać daną firmę czy usługę. W tym celu można posłużyć się odpowiednimi kolorami (jaskrawymi bądź stonowanymi, w zależności od tego, co zamierzany przekazać), czy też grafiką przedstawiającą coś charakterystycznego dla firmy. Aby logotyp mógł jasno przekazywać odbiorcy pewne podprogowe komunikaty, budzące odpowiednie reakcje, emocje i skojarzenia, powinien być przede wszystkim czytelny i niezbyt skomplikowany.

BUDOWANIE MARKI

            Mogłoby się zdawać, że na wdrażanie nowej marki pośród setki innych, nie ma zwyczajnie miejsca. Jednak, pomimo tego, że półki sklepów uginają się pod towarami różnych marek, a te ścigają się wzajemnie i naśladują, rynek ciągle otwarty jest na nowości. Jednak, zbudowanie nowej marki, wymaga niemałego trudu oraz bardzo dobrego zorganizowania.

1. Zanim zaczniemy cokolwiek budować, musimy określić cel istnienia naszej marki – co chcemy dzięki niej osiągnąć, a także jaki teren geograficzny ma obejmować; czy będziemy się skupiać na małym terytorium, czy też nasza marka ma działać globalnie – w obu przypadkach oczywiście zastosujemy inną strategię budowania marki i inaczej będziemy przygotowywać pole pod nią.
2. Ważną sprawą jest analiza konkurencji w otoczeniu dla naszej marki. Należy przy tym pamiętać, że skupić musimy się nie tylko na produktach identycznych z oferowanymi przez nas, a także na tych, które stosowane są zamiennie – to znaczy te, które mają podobne funkcje, bądź podobny smak i po które konsumenci sięgają w zamian za te pierwsze. Istotna jest analiza siły konkurencji: ilu jest konkurentów na rynku, jaka pozycje mają ich istniejące już marki, ilu opuściło rynek, ilu przybyło itd.
3. Dobrym sposobem na analizowanie rynku jest analiza SWOT, polegająca na zestawieniu ze sobą mocnych i słabych cech wprowadzanego przez nas produktu oraz jego możliwości i zagrożeń na rynku. Trzeba brać pod uwagę każdą ewentualność, nawet tą bardzo mało prawdopodobną, zarówno w sensie negatywnym jak i pozytywnym
4. Ostateczną sprawą jest opracowanie planu marketingowego w oparciu o wcześniejszą analizę. Nasza strategia zależna będzie od wyników naszej analizy, od grupy docelowej i celów naszej marki. Innymi podstawowymi i oczywistymi elementami jest opracowanie nazwy marki, jej logotypu (oprawę graficzną warto jest powierzyć specjalistom, by część wizualna logotypu była jak najbardziej atrakcyjna – lepiej nie łaszczyć się na oszczędzanie w tej sprawie) oraz sposobu komunikacji najlepszej dla naszych odbiorców. Strategie takiej komunikacji są następujące:

• strategia selektywnego wyboru – stosowana jest wtedy, kiedy sytuacja rynku lub produktu jest niepewna; produkty są wtedy modyfikowane i dostosowywane pod wymagania i potrzeby klientów, a w dystrybucji nie wprowadza się znaczących zmian,
• strategia ekspansji – jest to bardzo ryzykowna strategia, wprowadza nowe kanały dystrybucji oraz liczne innowacje, a także prowadzi nieustanne kampanie promocyjne. Jest to strategia bardzo kosztowna i stosuje się ją w przypadku pewności o znakomitym stanie rynku i produktu,
• strategia konkurencyjna – polega na wykorzystaniu możliwości firmy do tego, by zwrócić na markę jak najwięcej uwagi, by sprawić, że będzie się wyróżniać spośród innych, odciągając klientów od pozostałych marek. Składa się na to grupa skoordynowanych i zaplanowanych działań, które mają dostarczyć marce szczególnej mieszanki wartości.

Autor: Martyna Goszczycka

            W celu rozwinięcia naszego przedsiębiorstwa i rozpowszechnienia informacji na jego temat, stosujemy działania marketingowe, zwiększające zainteresowanie oferowanymi przez naszą firmę produktami. Nie musimy prowadzić ich samodzielnie. Istnieje wiele firm, które zajmują się tym profesjonalnie. Wykwalifikowani copywriterzy i specjaliści ds. marketingu poprowadzą promocję twojej firmy. Aby skorzystać z ich usług, najpierw podpisujemy z nimi umowę na działania marketingowe. Umowa ta zapobiega ewentualnym nieporozumieniom i niedopowiedzeniom, dlatego powinna być zawsze podpisywana z oferującymi nam swoje usługi firmami.

W umowie na działania marketingowe Wykonawca zobowiązuje się do wykonywania poszczególnych działań na rzecz Zamawiającego usługi. Przedmiotem takiej umowy jest świadczenie usług marketingowych i reklamowych, mających na celu przedstawienie klientom ofertę danej firmy czy przedsiębiorstwa. Wykonawca w umowie na działania marketingowe zobowiązuje się do rzetelnego wykonywania działań, które mają prowadzić do pożądanego przez zamawiającego skutku (np. zwiększenia sprzedaży, zwiększenia liczby użytkowników odwiedzających stronę, zwiększenia rejestrujących się na stronie użytkowników). Jest także zobowiązany do postępowania zgodnie z przepisami prawa i dobrymi obyczajami.

CO REGULUJE UMOWA NA DZIAŁANIA MARKETINGOWE

            To, co reguluje i określa umowa na działania marketingowe, zależne jest od oferty firmy, z którą decydujemy się ją podpisać. Mogą to być następujące elementy:

1. Umowa może regulować minimalne skutki działań marketingowych, np. jeśli podpisaliśmy umowę z firmą, która ma skoncentrować się na pozyskiwaniu odwiedzających naszą stronię internetową, wtedy umowa może regulować minimalną liczbę dziennych odwiedzin na stronie.

2. Umowa może regulować prawa autorskie dotyczące grafiki i merytoryki oraz innych działań technicznych, jakie są wprowadzane na stronie w celu zwiększenia jej atrakcyjności i przyciągnięcia większej liczby klientów.

3. W umowie może zostać określone, jakie poszczególne działania chce podejmować firma w celu zapewnienia firmie zamawiającego większej popularności. Nie muszą być one koniecznie zawarte w umowie, bowiem niektórzy wykonawcy wolą nie zdradzać zakresu prac jakie wykonują lub też działają na bieżąco i ciągle wdrażają nowe sposoby marketingu, w zależności od efektów, które zaobserwowali. Przykładowe działania marketingowe to:

• reklama prowadzona w środkach masowego przekazu, np. w Internecie, mediach, czy z pomocą bilbordów,
• prezentowanie oferty firmy za pomocą materiałów drukowanych, np. broszury, gazetki, ulotki,
• SEO copywriting i ciągła optymalizacja oraz pozycjonowanie strony internetowej w celu polepszenia jej pozycji w przeglądarkach internetowych,
• prowadzenie kampanii bannerowej,
• przygotowanie i publikacja reklam w gazecie czy też zamieszczanie ich na stronach internetowych itd.
• marketing szeptany lub inne formy marketingu – wirusowy, e-mailowy, itd.
• prowadzenie przez specjalistów strony internetowej naszej firmy czy też nadzorowanie profili firmy na portalach społecznościowych.

4. W umowie na działania marketingowe muszą być zawarte obowiązki oraz prawa zamawiającego oraz wykonawcy. Poza tym, że zamawiający zobowiązuje się płacić wynagrodzenie wykonawcy, a wykonawca zobowiązuje się rzetelnie wykonywać swoją pracę, obowiązki obu stron mogą być różne, w zależności od oferty firmy świadczącej usługi marketingowe.

Autor: Martyna Goszczycka

            Marketing to bardzo szerokie pojęcie, dotyczące aktywnego handlu, który skupia się na potrzebach klienta, stara się je odkrywać, tworzyć i zaspokajać. Należy bowiem pamiętać, że to klient jest najważniejszy w marketingu – bez klientów biznes nie odniesie sukcesu i nie ma racji bytu. Kreowanie potrzeb klienta i spełnianie ich, powinno rozwijać przedsiębiorstwo, zapewniać mu ciągłą funkcjonalność oraz, przede wszystkim, przynosić zyski.

Aby mieć wiedzę na temat potrzeb klientów, muszą zostać przeprowadzane badania marketingowe, które zbierają dane na ten temat i mają na celu określić na jakie produkty czy też usługi jest największe zapotrzebowanie wśród naszych ewentualnych klientów. Głównym sposobem na pozyskiwanie takich informacji jest ankieta (bezpośrednia, pocztowa, telefoniczna, dodawana do zakupionych produktów, itd.) przeprowadzana przez pracowników firmy lub przez agencje działań marketingowych. Ankiety mają na celu uzyskanie jak najszczerszej odpowiedzi, nie tylko od konsumentów, ale także producentów i przedsiębiorców.

W marketingu spotkamy się ze strategią „„pull” i „push”. Pierwsza dotyczy bezpośredniego oddziaływania na odbiorcę poprzez inwazyjne działania promocyjne – chodzi tu o reklamy, które zmuszeni jesteśmy oglądać, bez względu na to, czy się na to zdecydowaliśmy czy nie. Natomiast strategia „push” skupia się na subtelnym i nieinwazyjnym zachęcaniu odbiorcy do zapoznania się z treścią reklamy – tutaj przykładem może być newsletter, o którego otrzymywaniu klient sam decyduje.

Jeśli chodzi o rodzaje marketingu, wyróżniamy następujące:

• Marketing bezpośredni – skupia się na uzyskaniu bezpośredniej relacji z klientem, poprzez bezpośrednie komunikaty kierowane do wybranych klientów.
• Marketing partyzancki – polega na wykorzystywaniu niekonwencjonalnych metod i treści reklamy, które zależne są od grupy odbiorców.
• Marketing niestandardowy – podobnie jak powyższy, wykorzystuje techniki i treści nietypowe, a nawet kontrowersyjne
• Marketing internetowy – marketing, którego głównym narzędziem jest Internet i to w nim skupia wszystkie swoje działania.
• Marketing partnerski – ma on na celu utrzymywania jak najlepszej i jak najdłuższej relacji z klientem, budującej i utrzymującej jego lojalność.
• Marketing młodzieżowy – jest to marketing skupiający się na potrzebach dzieci oraz młodzieży.
• Marketing mobilny – polega na przekazywaniu treści reklamowych drogą telefoniczną lub też przy pomocy jeżdżących bilbordów.
• Marketing sensoryczny – ma na celu wywoływanie u klientów wcześniej zaplanowanych skojarzeń, które powodują emocjonalne przywiązanie klienta do danej firmy.
• Marketing wirusowy – polega na lawinowym przekazywaniu komunikatu – treści reklamy.
• E-mail marketing – marketing, którego głównym narzędziem, służącym do rozpowszechniania komunikatów reklamowych, jest poczta elektroniczna.
• Marketing szeptany – polega na spontanicznym przekazie informacji na temat firmy. Więcej na jego temat można znaleźć tutaj: http://startuper.pl/wiedza/marketing-szeptany.
• Marketing afiliacyjny – działa dzięki sieciom afiliacyjnym i programom partnerskim.

Istnieje także pojęcie marketing mix, który określa podstawowe obszary działań marketingowych. Są to:

• Cena – w marketingu jest to zespół decyzji, który ma na celu określenie ceny akceptowanej przez konsumenta oraz przynoszącej zyski producentowi lub sprzedawcy. Aby zachęcić klientów do zakupowania produktów, można stosować opusty cen w postaci bonifikaty, rabatu, itd.. Podczas ustalania cen należy zwracać uwagę na konkurencję istniejącą na rynku.
• Produkt – jest to obiekt rynkowej wymiany, każdy jaki może być oferowany na rynku, czyli niekoniecznie dobro materialne, ale także usługa lub idea. Wyróżniamy produkty konsumpcyjne (powszechne, wybieralne, luksusowe, sporadyczne, niepostrzegalne) oraz przemysłowe (dobra inwestycyjne, materiały, surowce, półprodukty, usługi profesjonalne, produkty wyposażenia dodatkowego, produkty zaopatrzeniowe). Istotnymi elementami produktu są: marka, jakość i asortyment.
• Dystrybucja – jest to zespół czynności, które mają na celu pokonywanie różnic (przestrzennych, ilościowych czy czasowych) pomiędzy strefą produkcji a strefą konsumpcji. Wyróżniamy następujące rodzaje dystrybucji: intensywna (oferowanie produktu w jak największej liczbie punktów sprzedaży), wyłączna (działa, kiedy na pewnym terytorium dany produkt sprzedaje tylko jeden sprzedawca), selektywna (produkt oferowany jest w ograniczonej liczbie miejsc).
• Promocja – czyli oddziaływanie na odbiorców w celu przekazania im informacji na temat produktu, aby utworzyć dla niego preferencje na rynku. Wyróżniamy następujące instrumenty produkcji: reklama, promocja sprzedaży, marketing bezpośredni, personel odpowiadający za sprzedaż.

Autor: Martyna Goszczycka

WZÓR UMOWY ZLECENIE

Zawarta w dniu………………………… w ………………………………………………………….

Pomiędzy………………………………………………………………………………………………..

§ 1

Dający zlecenie powierza, a Przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do ……………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………….

§2

Tytułem wynagrodzenia za wykonanie zlecenia Zleceniodawca zapłaci Zleceniobiorcy kwotę…………………………………..zł /słownie……………………………………………………… ………………………………………………………………………………………zł/.

§3

Umowa zostaje zawarta na czas ………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………

§ 4

Każda ze stron może wypowiedzieć umowę………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………

§5

W sprawach nie unormowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego.

§ 6

Umowa została sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

Umowa zlecenie może być wypowiedziana, w każdej chwili, przez każdą ze stron. Należy jednak pamiętać, że w wypadku poniesionych strat, strona, która wypowiedziała umowę, odpowiada za nie i zobowiązana jest pokryć ewentualne koszty. Jeżeli np. zleceniodawca zrezygnuje z usług zleceniobiorcy, musi wypłacić mu wynagrodzenie za wykonaną dotychczas pracę i, jeśli zaistnieje taka potrzeba, ma obowiązek pokrycia kosztów, które zleceniobiorca poniósł podczas wykonywania czynności.

Przy umowie zlecenie nie przysługują zleceniobiorcy prawa pracownicze. Co za tym idzie nie ma on np. prawa do urlopu wypoczynkowego, do odprawy, do wypłaty za czas choroby lub za nadgodziny. Ponadto, umowy tej nie obejmuje ustawowe minimum wynagrodzenia i jest ono wypłacane po wykonaniu pracy. Przy umowie zlecenie dla zleceniobiorcy ważny może być brak podporządkowania pracodawcy, a także możliwość podpisywania nieograniczonej liczby tych umów. W przypadku umowy zlecenie, pracę może świadczyć nie tylko osoba fizyczna, a także podmiot gospodarczy, np. firma (obowiązkowa jest tylko zdolność do czynności prawnych). Umowę zlecenie można podpisać także z osobą małoletnią, w przypadku jeśli jego opiekuni wyrażą na to zgodę.

Jeśli chodzi o opodatkowanie – są dwa sposoby opodatkowania wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia, zależne od wysokości tego wynagrodzenia: zryczałtowane wg. stawki 18%, gdy wynagrodzenie (przy umowie z osobą niebędącą pracownikiem płatnika) nie przekracza kwoty 200 zł, oraz na zasadach ogólnych, gdy wynagrodzenie jest wyższe od 200 zł.

Umowa zlecenie powinna być sporządzona w dwóch identycznych egzemplarzach, po jednym dla każdej strony i powinna zawierać następujące dane:

• datę,
• adres,
• nazwę stron ją zawierających, a także numery identyfikujące strony (PESEL, NIP, REGON),
• wysokość wynagrodzenia oraz termin i sposób jego wypłaty,
• określenie czasu trwania umowy, czynność jaką zleceniodawca powierza zleceniobiorcy do wykonania,
• inne postanowienia, np. możliwość(lub jej brak) powierzenia zlecenia osobom trzecim, decyzje dotyczące wypowiedzenia itd.,
• czytelny podpis obu stron.

Przykładami umowy zlecenie mogą być: umowa dotycząca napisania określonej liczby artykułów, umowa dotycząca obsługi i pozyskiwania klientów dla danego przedsiębiorstwa, umowa dotycząca prowadzenia sklepu internetowego, itd.

SKŁADKI I UBEZPIECZENIA

            O składkach przysługujących z umowy zlecenie, decyduje fakt, czy zleceniobiorca nie otrzymuje już składek przysługujących mu z innych tytułów.

1. Studentowi lub uczniowi do 26 roku życia nie przysługują żadne składki.
2. Osobie zatrudnionej w innej firmie, której wynagrodzenie jest równe bądź wyższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę, przysługują następujące składki: emerytalna i rentowa w zależności od woli zleceniodawcy, wypadkowa – jeżeli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy i jeżeli są odprowadzane składki rentowe i emerytalne, zdrowotna.
3. Osobie bezrobotnej przysługują składki: emerytalna, rentowa i zdrowotna, chorobowa w zależności od woli zleceniodawcy, natomiast wypadkowa tylko jeśli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy.
4. Przedsiębiorca otrzymuje następujące składki: emerytalna i rentowa w zależności od woli zleceniodawcy, wypadkowa – jeżeli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy i jeżeli są odprowadzane składki rentowe i emerytalne, zdrowotna.
5. Osobie zatrudnionej w innej firmie, której wynagrodzenie jest niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę, przysługują następujące składki: emerytalna, rentowa i zdrowotna, chorobowa w zależności od woli zleceniodawcy, natomiast wypadkowa tylko jeśli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy.
6. Emeryt i rencista otrzymuje następujące składki: emerytalna, rentowa i zdrowotna, chorobowa w zależności od woli zleceniodawcy, natomiast wypadkowa tylko jeśli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy.
7. W przypadku podpisania kolejnej umowy zlecenie, zleceniobiorcy przysługują składki: emerytalna i rentowa w zależności od woli zleceniodawcy, wypadkowa – jeżeli praca wykonywana jest w siedzibie zleceniodawcy i jeżeli są odprowadzane składki rentowe i emerytalne, zdrowotna.
8. W przypadku, gdy zleceniobiorca jest pracownikiem zleceniodawcy, zleceniobiorcy przysługują wszystkie składki.

Autor: Martyna Goszczycka

Chcąc wskazać różnice między tytułowymi umowami, najpierw krótko przybliżmy ich definicję oraz wskażmy drobne podobieństwa. Obie są umowami cywilnoprawnymi, określone kodeksem cywilnym. Polegają na porozumieniu stron prowadzącemu do konsensusu. Obie nie gwarantują przyjmującemu zlecenie żadnych praw pracowniczych (urlopu, odprawy itd.), obie są umowami, które nie powodują podporządkowania się pracodawcy, mogą być zawierane zarówno między osobami fizycznymi jak i prawnymi oraz dopuszczalne jest ich zawieranie w każdej formie (także w ustnej). Jednak, mimo tych podobieństw, obie umowy rządzą się innymi zasadami:

1. 1.                  Umowa o dzieło jest umową rezultatu – oznacza to, że przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania ściśle określonego dzieła, powierzonego mu przez zamawiającego, i do otrzymania wyznaczonego przez zamawiającego rezultatu, wyniku swoich działań. Zamawiający płaci właśnie za rezultat. I tylko za rezultat. Ponadto, przyjmujący zamówienie jest odpowiedzialny za ewentualne wady w jakości wykonanego dzieła. Umowa zlecenie natomiast jest umową starannego działania – w tym przypadku istotą umowy nie jest rezultat, a samo staranne działanie, czyli wykonywanie powierzonego zlecenia, pracowanie nad wyznaczonym zadaniem. Zleceniodawca zobowiązuje się płacić wynagrodzenie nie za rezultat, a za samą wykonywaną czynność. W tym przypadku zleceniobiorca nie ponosi odpowiedzialności bezpośrednio za rezultat swojej pracy, lecz za staranność podczas wykonywanego zadania.
2. 2.                  Umowa o dzieło zawsze jest odpłatna – przyjmującemu zamówienie zawsze należy się wynagrodzenie, w umowie o dzieło nie można zawrzeć postanowienia o braku wynagrodzenia. Ponadto, wynagrodzenie zostanie wypłacone tylko wtedy, jeżeli dzieło zostanie wykonane jak należy. Inaczej jest w przypadku umowy zlecenie, która może być odpłatna lub nie – to czy zleceniobiorca otrzyma wynagrodzenie, zależy od decyzji podjętej przez strony. W umowie zlecenie można zawrzeć postanowienie o nieodpłatności. Natomiast jeżeli zleceniodawca zobowiązał się płacić wynagrodzenie zleceniobiorcy, musi to zrobić niezależnie od tego, czy rezultat pracy jest bezbłędny czy też nie.
3. 3.                  Przy umowie o dzieło przyjmujący zamówienie zawsze może powierzyć wykonanie dzieła osobie trzeciej. Jeśli natomiast chodzi o umowę zlecenie – zleceniobiorca musi wykonywać powierzone mu zlecenie samodzielnie, chyba że wcześniej, wraz z zleceniodawcą ustali, że może korzystać z zastępstwa osoby trzeciej – i koniecznie musi to zostać zawarte w podpisywanej umowie.
4. 4.                  Przy umowie o dzieło zamawiający nie jest zobowiązany do płacenia żadnych składek dla przyjmującego zamówienie – wyjątkiem jest sytuacja, kiedy przyjmujący zamówienie jest pracownikiem firmy zamawiającej. Podpisanie umowy zlecenie zobowiązuje zleceniodawcę/pracodawcę do płacenia składek na ubezpieczenie społeczne – wyjątkiem jest sytuacja, w której zleceniobiorca jest studentem bądź uczniem i nie ukończył 26 roku życia.
5. 5.                  Umowa o dzieło wygasa po wykonaniu dzieła i zapłacie za nie. Istnieje jednak możliwość wcześniejszego jej wypowiedzenia przez zamawiającego i może to zrobić w każdym czasie, póki pracujący nad dziełem jeszcze go nie skończył. W takim wypadku zamawiający musi wypłacić wykonawcy dzieła wynagrodzenie za to, co już wykonał, odliczając koszty tego, czego nie zdążył zrobić przed przerwaniem umowy. Umowa zlecenie wygasa po wykonaniu zleconego zadania. Istnieje możliwość wcześniejszego jej przerwania i mogą to zrobić obie strony – strona, która decyduje się rozwiązać umowę, pokrywa koszty strat poniesionych przez drugą stronę.
6. 6.                  Umowa o dzieło najczęściej jest świadczeniem jednorazowym, czyli polegającym na jednorazowym wykonaniu pewnej czynności, wymagającym materialnego utrwalenia. Natomiast umowa zlecenie stanowi świadczenie ciągłe lub odnawialne, czyli skupiające się na czynnościach powtarzalnych w czasie.
7. 7.                  Przy umowie zlecenie i umowie o dzieło różnice występują również w przypadku opodatkowania. Są dwa sposoby opodatkowania wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia, zależne od wysokości tego wynagrodzenia: zryczałtowane wg. stawki 18%, gdy wynagrodzenie (przy umowie z osobą niebędącą pracownikiem płatnika) nie przekracza kwoty 200 zł, oraz na zasadach ogólnych gdy wynagrodzenie jest wyższe od 200 zł. W przypadku umowy o dzieło sposoby opodatkowania wynagrodzenia są następujące: zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20 % lub 50 % uzyskanego przychodu – 50 % koszty uzyskania przychodów ustala się w sytuacji, w której dochodzi do przeniesienia praw autorskich na zlecającego. Jeśli podatnik udowodni, że faktycznie poniesione koszty były wyższe niż ryczałtowe, ma prawo przyjąć do obliczenia podatku koszty faktycznie poniesione.

Warto zapoznać się z wymienionymi powyżej różnicami, by wiedzieć jakimi prawami kierują się umowa zlecenie i umowa o dzieło. Brak wiedzy na temat istotnych różnic dzielących te dwie umowy często prowadzi do błędnego rozumowania ich funkcjonalności oraz złego zastosowania obu umów. Zalety oraz wady jednej i drugiej umowy są zależne od zadania, które ma zostać powierzone osobie je przyjmującej. Dlatego, jeżeli wykonawca czynności ma możliwość zdecydowania, którą umowę podpisze z zamawiającym, powinien najpierw dokładnie zapoznać się z charakterem oby umów.

Autor: Martyna Goszczycka